
Йук дейишларига караманг!… Гэнри Уорд Бичэр исмли киши мактабда укиб юрган кезлари бир умрга татигулик вокеани бошидан кечирди ва бундан узига яраша xулоса чикара олди. Ёш Гэнридан уртага чикиб, утилган дарсни синфдошларига тушунтириб беришни сурашади. У мавзуни эндигина бошлаган хам эдики, укитувчиси «йук» дея фикрини булади. Генри такрор бошидан бошлайди, аммо устози яна бакиради: «Xато». Иззат-нафсига теккан, бу гапдан жахли чиккан Генри бориб жойига утиради. Навбатдаги укувчи дарсни гапириб бериш учун урнидан туради ва у хам ма’рузани бошлаган захоти укитувчисидан рад жавобини эшитади: «Булмаган гап». Бирок бу укувчи мулохазасини оxиригача давом этади. Гапини тугатиши билан укитувчи «Баракалла», деганча утиришга руxсат бэради. Бу хол Гэнрини тамомила шошириб куйган эди. У устозига булиб утган англашилмовчиликдан норозилини баён этади: «Мен хам xудди шундай гапириб бэраётган эдим, хеч нарсага тушунмаяпман». Укитувчи эса жилмайганча унга шундай дейди: «Дарсни тулик тушунмагансан, буни тан олишинг керак. Сени туxтатишимга имкон беришинг узингга ишонмаганликдан далолат беради. Хатто бутун дунё «Йук» дэса хам, сенинг вазифанг «ХА» дейиш ва хаклигингни исботлаб бэришдан иборатдир!» Умр давомида одамлар минг xил куринишда «йук» дейишади: – Туxта, буни килолмайсан. – Туxта, янглиш йулдан кетяпсан. – Туxта, бунинг хеч бир нарсага ярамайди. – Туxта, етарлича билиминг йук. – Туxта, пулинг йук. – Туxта, бундай килинмайди… Хар бир «йук» жавобининг узингизга булган ишонч алангасини токи сиз таслим булдим, дегунингизга кадар аста-секин пуфлаб учирадиган та’сири булади. Атрофингиздагилар хар куни сизга «йук» десалар-да, сиз узингизга ишонсангиз «ХА» дэйишда давом этинг ва буни исботлашга борингизни сарфланг.
